مالک شجاعی جشوقانی در گفتگو با طلیعه:

مالک شجاعی جشوقانی در گفتگو با طلیعه:

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری ـ تحلیلی طلیعه، بحث علوم انسانی اسلامی در فضای علمی جامعه طی سال های اخیر مطرح بوده است اما نتوانسته آنطور که باید و شاید تاثیر خود را بگذارد و عده ای از کارشناسان هم بر این باورند که در حوزه علوم انسانی اسلامی نظریات محکم و متقنی مطرح نمی شود. به همین منظور با مالک شجاعی جشوقانی گفتگویی داشته ایم و از وی درباره وضعیت علوم انسانی اسلامی پرسیده ایم که در ادامه آمده است.

*علوم انسانی اسلامی بیشتر در سطح مبانی فلسفی مطرح است یا به سطح نظریه پردازی هم رسیده است؟

اگر ادبیات موجود در این حوزه مانند آرای آیت الله جوادی آملی و حجت الاسلام پارسانیا و … را بررسی کنیم می بینیم اکثر این مباحث در سطح مبانی فلسفی علوم انسانی اسلامی قرار دارد مانند مبانی فلسفی علوم انسانی اسلامی که این مبانی می تواند معرفت شناختی، هستی شناختی، علم شناختی و روش شناختی باشد و البته بعضی از نظریه ها هم که تعداد آنها بسیار کم است از سطح فلسفه به نظریه رسیده است.

جریان غالب در حوزه علوم انسانی اسلامی در سطح فلسفی است ولی نظریاتی هم هستند که از بحث فلسفی جلوتر آمده و به ساحت نظریه پردازی ورود پیدا کردند مانند کارهایی که دکتر خسرو باقری انجام داده اند. تقریبا می توان گفت – با مسامحه البته – که هشتاد درصد آراء در حوزه فلسفه و ۲۰ درصد در حوزه نظریه پردازی قرار دارد.

*بسیاری از کارشناسان معتقدند که ما در حوزه نظریه پردازی های متقن و قوی در حوزه علوم انسانی اسلامی دارای ضعف هستیم. نظر شما درباره علت این موضوع چیست؟

اولین پیش فرض در جواب این سؤال این است که در غرب نظریه هایی که در حوزه علوم انسانی وجود دارد، نظریات پذیرفته شده و جا افتاده ای است و دومین پیش فرض اینکه در حوزه علوم انسانی اسلامی چنین نظریات متقن مشابه نظریه هایی که در غرب وجود دارد، تولید نشده است. هر دو پیش فرض به جد محل سئوال و بحث است. فرآیند تکوین نظریه در غرب زمان بر بوده است.

علم جدید متولد قرن ۱۷ میلادی است و علوم انسانی متولد قرن ۱۹ میلادی است اما از آغاز قرن ۱۹ که تکوین جدی علوم انسانی آغاز شد تا به الان، علوم با افت و خیزهایی روبرو بوده است و نمی توان گفت که نظریات غرب از ابتدا جامع و کامل بوده است، اما آنجا جامعه های علمی شکل گرفت و به تدریج در مسیر زمان به سنت علمی تبدیل شد و ما هم باید آهسته و پیوسته مسیر را دنبال کنیم. مثلا کسانی که دغدغه دینی در حوزه روانشناسی دارند انجمن علمی روانشناسی علمی و دینی تشکیل بدهند تا در مسیر مطالعات شان و با تضارب آراء و نقد و بررسی نظریات دقیق و متقن شکل بگیرد. در اینجا باید با سنت های علوم اسلامی در حوزه های علمیه و در قالب گفتگوهای علمی و پروژه های مشترک کار را پیش برد

http://www.talie.ir/%d8%ac%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%ba%d8%a7%d9%84%d8%a8-%d8%b9%d9%84%d9%88%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%b3%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%87%d9%86%d9%88%d8%b2-%d8%af%d8%b1-%d8%b3/

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 12:3 توسط |